Pikčasta Slovenija reprezentuje sześćdziesiąt sześć torów w Słowenii i za granicą, na których będziesz mieć co najmniej tysiąc metrów podjazdów (i zjazdów). Od wzgórz Šavrin na słoweńskiej Istrii, Brkinov i Vipavska dolina (a stamtąd do Krasu), na wyżyny nad Soczą i kilka razy do Veneški Słowenii, królewski krąg wokół Triglavu z 3800 m przewyższenia, zbocza pre- Alpejska Słowenia nad Idriją, Žirma, Kranje, do Osilnicy i stromych grzbietów nad nią, Bela krajina i okrąg wokół Trdinov vrh (najwyższy szczyt Gorjanci), przez Kozjansko do Celje i Koroški, w okolicach Uršlji gory, od Velikovac przez Svinšką planinę, niegdyś najbardziej wysuniętą na północ granicę słoweńskiego terytorium narodowego, do Pohorje i przez Kozjak, aż do największych słoweńskich wzgórz – Slovenske Gorice, a na koniec (początek) niespodzianka dla wszystkich miłośników słoweńskich etapów górskich – Prekmurje. Istnieją również dwa tysiącmetrowe podjazdy w górę i w dół, jak w przewodniku po wszystkich siedmiu niezależnych słoweńskich trasach asfaltowych, które za jednym zamachem osiągają liczbę tysiąca. Jednym z kryteriów klasyfikacji drogi w indywidualnym okręgu był także ruch drogowy – w Słowenii są drogi, których ich nie ma.

Przewodnik jest dostępny w kilku językach: słoweńskim, angielskim, włoskim i niemieckim